الصدق ، و سيشهد بما أجريه من ذكره شاهد عدل من شعره العالى القدح ، الممتنع عن القدح . . . » ، « 1 » ضمن معرفى برخى از اشعارش وى را با ديگر شاعران مقايسه مىكند . در مدح الطائع للّه امير المؤمنين از قصيده‌اى [ در بحر كامل ] : للّه ثمّ لك المحلّ الأعظم * و إليك ينتسب العلاء الأقدم . . . كالغيث يخلفه الربيع و بعضهم * كالنار يخلفه الرّماد المظلم مصراع نخست به بيت متنبى نظر دارد ، و آن زيباترين سخنى است كه در اين باره گفته شده است [ از بحر طويل ] : فإنّك ماء الورد إن ذهب الورد . و مصراع دوم را هم از گفتهء ديگر آن شاعر [ كه از بحر وافر است ] گرفته كه مىگويد : و بعضهم يكون أبوه منه * مكان النار يخلفها الرّماد . . . و در مدح القادر باللّه أبى العباس أحمد بن اسحاق بن المقتدر ، هنگام استقرار در دار الخلافة در سال 381 [ از بحر كامل ] گفته است : شرف الخلافة يا بنى العباس * اليوم جدّده ابو العباس . . . گويى در اين شعر به گفتهء ابن الرومى در مدح المعتضد باللّه نظر دارد كه مىگويد : كما بأبى العباس أنشئ ملككم * كذا بأبى العباس منكم يجدد . . . شعر ديگرى [ از بحر وافر ] گفته است : تجاذ بنى يد الأيّام نفسى * و يوشك أن يكون لها الغلاب . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . سواء من أقلّ الترب منّا * و من وارى معالمه التراب

--> ( 1 ) . يتيمة الدهر ، ج 3 ، ص 155 .